Wethouder Dekker blijft, flinke deuk in vertrouwen

Een motie van wantrouwen tegen wethouder Sander Dekker (VVD, Sport), ingediend door D66 en gesteund door de voltallige oppositie, heeft het gisteren uiteindelijk niet gehaald. De motie werd afgewezen met 16 stemmen voor en 27 stemmen tegen.

Daarmee is de conclusie aan het einde van de raadsvergadering dat "de wethouder kan rekenen op voldoende steun uit de raad, maar dat we wel moeten vaststellen dat de volledige oppositie het vertrouwen in de wethouder heeft opgezegd",aldus D66-raadslid Jan Brink.

In een interpellatiedebat in de raadsvergadering van gisteravond, moest D66 het zware middel van een motie van wantrouwen uiteindelijk inzetten omdat de excuses, verklaring en opstelling van de wethouder in het dossier ADO niet bevredigend waren èn omdat Dekker zelf weigerde daar consequenties aan te verbinden. Van de collegepartijen scheen alleen de PvdA enige moeite te hebben met de rol en houding van de wethouder. Voor VVD en GroenLinks zijn de informatieplicht en de glasharde feiten in dit dossier minder belangrijk dan hun positie in het college. 

Brink had het debat aangevraagd. Niet om het rapport Commissie De Vries in detail te bespreken, maar om het falen van de wethouder ten aanzien van zijn actieve informatieplicht aan de raad aan de orde te stellen. Geconfronteerd met de pijnpunten aangaande de informatieplicht werd het Dekker duidelijk heet onder de voeten:

(Bron: AD/Haagsche Courant)

"Uit het rapport van De Vries blijkt nu dat Dekker op dat moment al wist dat de schuld van SSO en ADO niet 6,5 miljoen, maar tien miljoen bedroeg. Het verweer van Dekker was een brief van de SSO - vlak voor 22 mei geschreven - waarin stond dat het probleem oplosbaar was. „Een lening vertrekken van 10 miljoen is nooit een optie geweest. Dat zou ook nooit begaanbaar zijn geweest in de raad; dat was de inschatting die ik toen maakte.'' De oppositie viel Dekker op dit punt aan. „Het is heel vriendelijk, maar die inschatting kan ik zelf ook wel maken,” antwoordde Wim Pijl van de Christenunie SGP vinnig. „Artikel 161, lid 2 van de gemeentewet zegt dat het college een actieve informatieplicht heeft. Dit reken ik u heel zwaar aan.'' Het werd echt penibel toen Brink, Joris Wijsmuller (Haagse Stadspartij) en Wil Vonk (CDA) de feiten nog eens op een rij zetten. Op de dag van de raadsvergadering van 23 mei maakte de SSO 835.000 euro over aan ADO, omdat de club liquiditeitsproblemen had. Die transactie werd gedaan toen zeker was dat de gemeente de lening verstrekte. „Uw ambtenaar voorzag alle bankafschriften van een handtekening. Heeft uw ambtenaar op eigen houtje getekend, of wist u toen al dat het geld anders werd besteed?'', vroeg Brink. Dekker stotterde dat hij het niet wist, maar wilde ook zijn ambtenaar niet afvallen. Wijsmuller betwijfelt of de excuses oprecht zijn. „Toen eindelijk alles duidelijk werd met het rapport van De Vries, toen heeft u geen excuses gemaakt. In de brief van het college over deze kwestie staan geen excuses. Pas als de oppossitie u ter verantwoording roept, komen er excuses op tafel. Dat vind ik weinig geloofwaardig.'' De VVD steunde zijn wethouder, en sprak van een vuiltje, en ook GroenLinks was mild. De derde coalitiepartij was een stuk strenger; de PvdA had grote moeite met Dekkers handelswijze. Er was een lange schorsing voor nodig - voor overleg tussen fractievoorzitter Marieke Bolle en de PvdA-wethouders Marnix Norder en Jetta Klijnsma - om de neuzen één kant op te krijgen. De PvdA nam uiteindelijk toch genoegen met Dekkers excuses."

D66 vindt het jammer dat de wethouder gezien het niet voldoen aan de informatieplicht de eer niet aan zichzelf hield (maar het proces zelfs 'een leerschool' noemde); Echter, nog veel erger is dat, door het belonen van slecht gedrag van deze wethouder, het gemeentebestuur een signaal heeft afgegeven aan de burger over het functioneren van de democratie. Namelijk dat de lokale democratie weinig tot geen zelfreinigend vermogen heeft. Een van de essentiele onderdelen van een democratie is de afrekenbaarheid van de bestuurders en de vertegenwoordigers van de gemeenschap. De raadsleden worden (enkele extreme uitzonderingen daargelaten) elke vier jaar afgerekend middels gemeentelijke verkiezingen. In een dualistisch bestel zullen diezelfde raadsleden moeten waken voor de kwaliteit, het functioneren en de geloofwaardigheid van de wethouders. Dat hier - gezien de op tafel liggende feiten - de raad niet kritischer heeft geopereerd, straalt af op alle raadsleden. Dat is teleurstellend; nog veel teleurstellender was de lankmoedige opstelling van VVD en GroenLinks; wellicht zou je nog enig begrip kunnen hebben voor een (misplaatst) gevoel van loyaliteit aan "hun" wethouder, maar de oorverdovende stilte (VVD) of de nietszeggendheid (GroenLinks) van hun bijdragen voor en tijdens het debat maakten duidelijk dat eenieders zonden na een simpel "sorry" te vergeven zijn.

Chronologie inzake informatieplicht (bron: AD/Haagsche Courant)
18 mei 2007: Wethouder Sander Dekker verzoekt de SSO een overzicht te geven van de financiële stand van zaken en eventuele oplossingen van knelpunten vóór de commissie van 23 mei.
22 mei 2007: SSO stuurt een brief naar de gemeente. Daarin wordt gerept over een financieel probleem van tien miljoen euro. De SSO zou 6,5 miljoen lenen van de gemeente en oplossingen aandragen voor de liquiditeitsbehoefte van 3,5 miljoen.
23 en 24 mei 2007: Dekker gaat er vanuit dat de SSO dat tekort (3,5 miljoen) oplost en informeert de raad 'slechts' over de geldlening van 6,5 miljoen; daarmee moet Ballast Nedam worden betaald en de laatste aandelen van ADO Den Haag aangekocht. 
31 oktober 2007: Dekker informeert de raad over het volledige tekort (10 miljoen euro).
1 februari 2008: Dekker vertelt de raad dat de 6,5 miljoen anders is besteed; het geld voor de aandelen is aangewend voor de inrichting van het stadion.

Deel via: